Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Replenish



Ik loop, praat. ga werken, maak eten, doe de was en de plas 
maar toch ben ik er niet.
Waar ben ik dan?
Ik lig ergens met mijn ogen dicht.
Hier is het stil.

Ik heb mezelf de toelating gegeven om een beetje 'me'-time te hebben. 
Tijd om mezelf te verjongen, bij te tanken, op te blinken.
Een schoonmaak ben ik aan het maken.
Moest ik maken.

Zijn er dan zo veel dingen die weg moeten of storen?
Neen, niet echt. Ik ben best tevreden en gelukkig.
Ik lag alleen in de zee op een houten plankje en was vergeten dat ik kan zwemmen.

Maar ik ben ondertussen weer naar het strand gezwommen.
Lig er nog even op mijn rug in het zand.
laat me opdrogen door de zon,
klaar voor de nieuwe dingen in mijn leven, de nieuwe wendingen.

Ik wil het, ik kan het en ik doe het,
alleen sterker, positiever dan gisteren, vorige week
anders, nieuwer, zachter
met de smile.
Happy.





Reacties

Populaire posts