Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

AUW

Het is een brosselweek geweest.

Dinsdag terug aan  het werk gegaan maar precies redelijk moe van het weekend. Woensdag, geen fut en nog steeds moe. In de namiddag heel veel buikpijn. Het is precies of heel mijnen binnenkant is gekneusd.

Donderdag morgen zat ik bij de dokter. Het is al een paar weken dat ik steken heb in mijn buik en in mijn nierstreek. Bloedafname, duwen en porren: ontsteking van de dikke darm en een licht ontstoken rechternier. Oorzaak? Oververmoeidheid. Remedie? RUSTEN en SLAPEN.

En als er een woord is waar zo'n springkonijn als ik de kriebels van krijgt? Indeed, het woord RUSTEN.

Die avond heb ik toch mijn parktraining afgewerkt en het ging relatief goed. Vrijdag kon ik me niet opladen en ben zeer vroeg gaan slapen. Zaterdag was het zo'n stralend mooi lenteweer, dat is toch perfect om te lopen?!

Schoenen aangedaan en 12,5 km gaan lopen in de Leedse natuur. Maar auw zeg, deze training heeft me de mokerslag gegeven. Ik heb voor de rest van het weekend niet veel meer kunnen doen. Gedaan, sluss, finito.

Gelukkig was ons Padi op logement en heb ik toch regelmatig mijnen neus kunnen buiten steken. Aja, dat beest had ook zijn beweging nodig niewaar?!

Kijk zelf maar, is ze niet een schatje!

Reacties

Populaire posts