Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

party week

Deze week was het vooral feesten. Mijn moeder en ik verjaarden en daar dan nog eens het vallend konijn bij. Het feesten is dinsdag begonnen en zaterdagavond gestopt. Het is eens iets anders maar minstens even zwaar.
Enkel het ballet op maandag kon doorgaan. Al de overige avonden zaten te vol om er nog iets bij te nemen. Het van en naar het werk fietsen is elke dag doorgegaan. Een kilometerke zwemmen op vrijdagmiddag ging ook nog net. Ik dacht echt dat ik op de bodem ging zakken met al het eten en vooral het drinken van de afgelopen dagen.

Om die vadsigheden te compenseren had ik een koppeltraining gepland vandaag. Ik had graag van de halve triathlon de helft van het fietsen en het lopen achter elkaar geplakt. Het was een zalige namiddag en ik heb heel hard genoten. Het ging redelijk vlotjes en ik ben dus wel blij met het resultaat. Het is nog maar het begin en ik moet nog opbouwen maar het komt goed. Ik voel  het.

Voor het fietsen koos ik voor de Schipstrekkersroute. Het werden 50km afgelegd in 2u15. Thuisgekomen rap de fietskledij geruild voor de looptenue. Een kleine 4 minuten had ik hier voor nodig want ik had het niet zo slim georganiseerd. Hier moet aan gewerkt worden.

Het loopgedeelte nam ik rustig aan en had mezelf voorgenomen niet naar mijn uurwerk te kijken. Geen zelfopgelegde stress, enkel een lekker tempo zoeken en dit zo lang mogelijk volhouden. Het was heerlijk lopen en ik legde 11km af in 1u 5minuten. Héhé...fijne training was het. 

Bedankt aan al mijn vriendjes voor de mooie verjaardag en al jullie felicitaties.
Nu is het aftellen naar de 1ste trail van de Cavalopers aanstaande zaterdag. 

Reacties

Populaire posts