Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Houffalize

Het was een sportieve week. Maandag en dinsdag hebben we veel gewerkt. De kinderen waren niet thuis en het was zo stil.
Dinsdag was er een tempotraining van 11km. De temperatuur was aangenaam. Op een klein uurtje was het afgerond.
Woensdagmorgen zijn Chris en ik dan vertrokken naar Houffalize. We hebben daar woensdag en donderdag gemountainbiked. Ik heb 95 km en 2.000 hoogtemeters gedaan op 2 dagen.

Op dag 2, ongeveer halverwege, ben ik in al mijn onoplettendheid en euforie door de prikkeldraad van een weide gereden. Door de snelheid ben ik er gelukkig goed vanaf gekomen. Buiten veel blauwe plekken, schrammen op mijn linkerdij en een licht verstuikte pols, zijn er geen mankementen. 
Donderdagnamiddag zijn Valerie en Cliff ons komen vervoegen. Vrijdagmorgen was ik nog zinnes mee te fietsen. Trekken en duwen ging echter niet met de pols, dus ik heb moeten afhaken. 
Valerie en ik hebben dan genoten van de tuin van Eden van ons pension Les Etables.




Vrijdag zouden we doorrijden naar een camping dichter bij de kids. Het was echter zo goed in Les Etables dat we de rest opgebeld hebben. Sofie en Bart, Philippe en Astrid en Hein zijn dan ook naar daar gekomen. Corina had een heerlijke maaltijd klaargemaakt en de avond hebben we afgesloten aan een kampvuur. Het was gezellig.

Zaterdag was het dan allen richting Suxy om onze kinderen op te halen van het scoutskamp. Vandaag heb ik 25 km gelopen met in kilometer 24 enkele versnellingen van 100m. Ik heb er mijn tijd voor genomen, 2u 47min. Ik had echt last van de warmte.
Maar de week zit er op. Ik heb er enorm van genoten samen met mijn ventje!

Reacties

Populaire posts