Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

BARCA - Week 14

Zo, ik mag terug een week afvinken. Deze week heb ik 50,78 km bij elkaar gelopen. Dinsdag was er de intervaltraining en woensdag mijn favoriete piramide-loop. We hadden zondag met de club besloten dat we niet op zondag maar op zaterdag zouden lopen. Daarom was de derde training op donderdag. Dat kwam goed uit. Het zou mijn laatste loopje met mijn ILvA-collega zijn. Het was zalig en het deed me wel iets. Nog 1 dag werken en het ILvA-hoofdstuk zal voorgoed afgesloten zijn.

Vrijdag was mijn laatste werkdag. Ik zal enkele mensen (Evelyne, Els, Kristien, Marleen, Manfred, Katrien, Pieter, Luk,...) heel hard missen. Vooral Tina, maar zij is een vriendin voor het leven. Die zien we wel terug. Ingrid, mijn chef, zal ik ook missen. Maar ook haar zal ik wel nog tegenkomen voor een frisse pint te drinken samen. Het waren 10 mooie maar ook heel harde jaren. Mijn hart is er gebroken, mijn ziel is er gekrenkt maar ik ben er wel 1.000 x sterker door geworden. Ik kan het achter mij laten nu en op naar de nieuwe toekomst.

Vandaag moesten er immers 23 kilometers afgewerkt worden. Ik had een toerke uitgestippeld in de buurt van Aalst, Haaltert. Tijl, Lis en ik waren het wel wat beu om diezelfde rondjes te doen in het park. Streetview heeft zijn nut hierbij ferm bewezen. Hierdoor zijn we geen enkele keer verloren gelopen. De zon was present, de temperatuur zacht, het was precies lente. We liepen aan een mooi constant tempo. We hebben ze gelopen met de vingers in de neus ;-)



Op weg naar huis hoorde ik een prachtig kerstlied gezongen door Bart Peeters. Het ideale lied om deze week mee af te sluiten en jullie een vrolijk kerstfeest toe te wensen. Feest ze wel!


Reacties

Populaire posts