Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

BARCA - Week 5

Krokus, carnaval, vakantie...VAKANTIE een HELE week. Geen gepuzzel naar waar ik de kids moet dumpen om te kunnen gaan werken. Gewoon thuis zijn en doen waar we zin in hebben. Ik zal wel al niet vertellen dat deze week dan ook mega vol zat?!

De hoofdbrok was nog steeds lopen, het was immers mijn laatste 'zware' week. De verkoudheid is zo goed als over. Nog wat hoesten en snuiten maar verder alles ok. De coach had graag dat ik op zaterdag mee zou lopen op de Scheldeloop maar ik was er na mijn down week niet klaar voor.

Ik wou bevestiging deze week, vooral mentale. Daarom koos ik voor een trainingsweek. En ik heb ze gekregen. Ik ben nu rustig in mijn hoofd, ik ben er klaar voor nu. Laat het maar komen, ik ga het kunnen. Ga ik een supertijd lopen? Niet mijn bedoeling maar ik weet wel dat ik hem vlotjes zal uitlopen.

Dinsdag zat mijn marathontempo op gemiddeld 5:37 de kilometer.

Donderdag was ongelooflijk bevredigend. Ik heb mijn 20K afgewerkt in minder dan 2u en met de perfecte duurloophartslag van 146.

Maar zondag, dat was voor mij de streefdag van de week. Mijn laatste lange duurloop. Deze zou ik dan nog samen met de lopers van Club365 doen in en rond Scheldewindeke (Oosterzele). Dit is de club van Stefaan Engels, de enige echte Marathon man. Orville, geboren en getogen in Oosterzele heeft ons perfect gestuurd in het kluwen van kouterbanen. De temperatuur was ideaal, de wind bijna niet aanwezig en de sfeer was gezellig.

Het is fijn om andere mensen te leren kennen en over hun dromen en doelen te horen praten. Maar het positieve effect van Stefaan Engels is wel een feit op ieder van zijn atleten. Hij houdt er de humor in, is nuchter en zonder drama. Het is een pure man met een oerkracht en een immens doorzettingsvermogen. Ik kan jullie alleen maar aanraden om zeker naar zijn documentaire te kijken. Hier is alvast een preview.

Deze week heb ik 90,63K gelopen en geen enkele op mijn fiets gezeten. Maar dat zal vanaf de komende week wel veranderen.

Volgende week ga ik me voorbereiden op mijn lievelingswedstrijd: de 10miles van Oostende naar Brugge. Dit is mijn vergelijkingspunt met vorige jaren. Hier evalueer ik mijn 'prestaties en vooruitgang'. Hier weeg ik mezelf.

Reacties

Populaire posts