Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Klavertjes

Al 6 dagen heb ik onafgebroken hoofdpijn. 's Morgens is het een sluimerende maar tegen 's avonds is het afzien. Ik heb me overdag al een paar keer een Dafalgan genomen om het wat draaglijk te maken op het werk maar veel doet ie niet uit.

Gisteren ben ik op bezoek geweest bij de Boedhisten in Lede. Er was een mogelijkheid om een inleiding tot meditatie te krijgen. We zaten daar met 82 dames van alle leeftijden (jaa, het was met den vrouwenbond van Lede) allen met onze ogen dicht te luisteren naar de niet onknappe jonge boedhist. De jongere dames onder ons stelden pertinent dezelfde vragen na het zien van onze gids: 'Leven die celibatair?' en 'Hoe komt die aan die gespierde armen?!'.

Soit, tijdens het meditatiemoment werden mijn armen en benen loodzwaar en ik zakte zowaar weg in een lichte slaap. Ik moet toegeven dat ik me totaal ontspannen voelde tijdens dit moment. Totdat het mediteren werd afgerond. Het kwam een mokerslag recht in mijn gezicht: een scherpe hoofdpijn overviel me dat ik er van duizelde.

Toen ik deze morgen luidop zei tegen de kids dat ik al enkele dagen sukkel met hoofdpijn gaf mijn schattige dochter zowaar de oplossing: 'Klavertjes eten mama, zeer goed tegen de hoofdpijn'.

Dus vanavond op jacht achter klavertjes...

Reacties

Populaire posts