Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Nopes, niks, njet, nada

Zijn er nog meer woorden dat ik kan gebruiken om te zeggen dat ik de afgelopen week dan ook niets deftigs gedaan heb?!

Dinsdag heb ik wat geplonsd in een zwembad, woensdag heb ik wat gelopen (de enige deftige training deze week!) en ietsiebietsie gefietst.Hoeveel ik heb gezwommen? 'k en zou het niet weten. Het lopen was de volle 8km en het fietsen 60km.

Deze week en weekend stond volledig in het teken van mijn dochter. Zij had met het Ballet Lede een heel weekend opvoering in CC Nova te Wetteren. Het was, geheel objectief gezien, prachtig. De ongeveer 100 kindjes hebben een echte show gebracht. Maar op mijn dochter was ik apetrots!

Laat ik het als een recuperatieweekje zien en een quality time weekend maar o mijn God, wat ben ik toch wel heel lichtjes prikkelbaar omdat ik mijn portie frisse lucht niet gehad heb.

Reacties

Populaire posts