Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

positief denken

Deze morgen besloten om toch eens langs de dokter te passeren. Ik voel me niet slecht maar dan ook weer niet goed. Snot is massaal aanwezig in mijn hoofd, mijn thermostaat slaat van koud naar warm en het kost me vreselijk veel moeite om mijn humeur zonnig te houden. Ik heb zin om te zagen, te neuten, jaag me in alles op...kortom...ik voel me te ziek om gezond te zijn en te gezond om ziek te zijn.

Na onderzoek blijkt dat ik een virale infectie heb op de bovenste luchtwegen, ontstoken klieren in de keel en een beginnende oorontsteking. Met wat medicijntjes zou ik helemaal de ouwe zijn tegen eind deze week.

Mijn voormiddag is niet denderend geweest. Veel zagende, veeleisende en vervelende mensen aan mijn telefoon gehad...of zijn die mensen altijd zo maar ben ik het die het deze dag niet goed kan hebben?

Dus ik zeg STOP aan mijn down zijn en beslis vanaf nu enkel nog positief te denken. Ik neem na de middag lachend de telefoon op, wees geduldig en kalm zoals altijd en laat ze zagen. Geen negatief zijn voor mij, schouders recht, kin op en smile want dat maakt alles toch net iets draaglijker en mooier. Ik tel voor mezelf af naar de balletles van vanavond.

Lang leve mijn moto : ik wil het, ik kan het en ik doe het.
 

Reacties

  1. Ok Wisken, ik bel na de middag :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. That's the spirit. Veel beterschap.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De goed nieuws boodschapper is hier! Het weer buiten is ZALIG! Staalblauwe hemel, lekkere Laurake ;). t Lijkt zelfs alsof t al lente wordt (al is dat misschien naïef optimistisch :)
    Féline en ik kwamen daarnet uw zoonlief tegen, fietsend op weg naar school. Altijd leuk om een zwaai onderweg te krijgen van zo lieve, vriendelijke en welgemanierde jongeren! Schoon kinders dat op hun ouders trekken hé, innerlijk én uiterlijk :)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts