Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

100 jaar donderdag

Vandaag ga ik nog eens met mijn 'slechte' vriendinnen lopen. Dit zijn 6 sloebers van vrouwen vol pit, deugnieterij en een portie positiviteit. Geen doorsnee vrouwen, o neen.
We noemen elkaar de 'slecht' vriendinnen omdat er meestal na het lopen wel wat genuttigd wordt. Dat zal dus vanavond niet anders zijn :-)
Ons Jesken is de enige die nog genoeg in conditie is om zondag de 20 km van Brussel te lopen. Chapeau hé meid, ga er voor!
Dinsdag 1 juni heb ik een afspraak bij een sportdokter. We zetten de grote middelen in om blessure vrij te zijn tegen midden juni.
Verder is er nog niet veel sporten geweest deze week. Ik zal me moeten herpakken!

Reacties

Populaire posts