Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

BARCA - Week 15

Lekker weertje hé zondag. We zijn met ons groepje marathonlopers vertrokken om 9u aan het park. Er moest 19K gelopen worden. Woensdag was het in het park al over of door de grote plassen lopen. Daarom besloten we om op straat te lopen. Verandering van decor is altijd goed.

We zijn vertrokken langs de Dender die gevaarlijk hoog stond. Net voor de brug van Teralfene zijn we een straatje ingelopen en kwamen uit aan de brug in Affligem. Die hebben we overgestoken om zo terug richting Erembodegem te gaan. Tot op dit punt hebben we in de hagel en sneeuwval gelopen.

Eens we bijna op grondgebied Erembodegem waren, hield het eventjes op met nattigheid uit de lucht vallen. Maar niet voor lang. Op ongeveer 13K waren we terug in het centrum van Erembodegem. We besloten om toch nog die laatste 6K ook op de baan te lopen. Tenslotte is er nu niets boeiend aan rondjes lopen in het park.

Samen met nieuwe regen en sneeuw liepen we langs de Mercedes zo terug richting park. Op de brug kreeg ik mijn kloppen. Het was nog 1,5K tot het eindpunt en het ging op karakter zijn. Ik was stijf van de kou, had bevroren bovenbenen en hoofdpijn door de koude wind op mijn natte haar. Dit zijn dus de gevolgen van het vlug te warm hebben. Had ik me een mutske opgezet, dan was dat te warm. Dus vanaf nu is het lopen met de buff op die ik aanschafte ter sponsoring van het B.A.R.T.-team.

Ik heb 18,6K gelopen en was ferm content dat ze achter de rug waren. Als een oud metjen ben ik mijn wagen in gekropen. Die namiddag had ik afgesproken met Sofie voor een MTB-toer in Denderleeuw. Dat zag ik echt niet meer zitten. Ik zou beter afbellen.

Thuisgekomen werd ik opgewarmd door de uitbundige ontvangst van Padi en een lekker warm bad. Mmmm, ik zal ik toch maar gaan zeker deze namiddag? Ik heb eten gemaakt en mijn buikje goed rond gegeten. Ondertussen waren mijn batterijen zodanig weer opgeladen dat ik niet afgebeld heb.

Om 14u15 zijn Sofie en ik, op het gemak aan onze toer in Denderleeuw begonnen. Amai, dat deed deugd aan de beentjes. Na 49 km moest ik besluiten dat alle stijfheid verdwenen was. We hebben onszelf verwend met heerlijke artisanale smoutebollen met veel poedersuiker. Het was alweer een fantastische zondag.

Deze week heb ik een 51 km gelopen en 49 km gefietst. Ik ben ik weeral eens content van mijn week. Gisterenavond ben ik wel samen met de kids gaan slapen om 20u30. Ik moest er deze morgen namelijk uit om 4u30....

Reacties

  1. We zitten op minder dan 100 dagen van Barcelona dus het seieuze werk zal beginnen. Alvast veel succes met de voorbereiding!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Voor jou ook hé Danny. We gaan er staan hé samen aan de start!
    Zeg wat je me wel eens moet uitleggen: wat is dat toch met die Vicks?

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts