Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

BARCA - Week 9

We hebben betere momenten gekend. Mijn buikkrampen zijn nog niet volledig over maar al veel beter dan donderdag. De 2e helft van de week heb ik me maar slapjes en misselijk gevoeld. Mijn ochtendpols is nog steeds vrij hoog (70 ipv 54) dus de infectie is nog niet van de baan. Maar Buscopan en Montillium zijn goede vrienden. Ze zorgen er voor dat ik kan blijven lopen.

Vrijdag heb ik tijdens Manu zijn training 12K gelopen. Heel traagjes zodat ik me niet te veel uitput. Zaterdag heb ik een hele leuke training gedaan van 12K op de loopband. Het heet Hill Jog en het liet me in verschillende tempo's en hoogtemeters over 4 heuvels lopen. Ik heb er echt van genoten.

Deze namiddag waren de kids gaan zwemmen met de scouts. Ik had 4 vrije uren om mijn laatste training van deze week af te werken. Met mijn muziek aan mijn camelbag gebonden ben ik vertrokken om het MTB-parcours van Lede af te lopen. Het lag er zwaar bij. Op sommige momenten kon ik niet anders dan stappen, bij andere was het glijden door de modder. Na een uurtje of 2 is mijn mp3 uit gevallen. Dus dat wordt zoeken naar een betere, eentje die minstens 4 uur muziek kan draaien.

Omdat ik me toch moest concentreren in de pakken modder, had ik ook geen tijd om aan mijn buikkrampen te denken. Deze keer heb ik mijn 30K verstandiger gelopen. Traag en binnen de juiste hartzones (dit is dankzij Karine). Ik heb het parcours uitgegleden, geploetert en geschoven in 3u20'. Normaal diende ik er 32 te doen maar ik had geen tijd meer. Ik moest de kinderen ophalen op de scouts.

De trainingsweek wordt afgesloten met 77,12K aan lopen en 87,8K aan fietsen.

Reacties

  1. Wiske, ik heb u moeten bewonderen zaterdag!! Ge staat vlijmscherp, en het gaat u nog goed ook! Ik ben er zeker van dat de doelstelling zal halen!
    Go for it!!!
    Goldfinger

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts