Ergens tussen toen en nu
Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...
Wow - van iets heel anders gesproken. MAar wel ontzettend leuk! Ik ben ontzettend jaloers op dansers die met hun lichaam zoveel expressie kunnen brengen. Dan ben ik maar een stijve hard ernaast. Ben heel benieuwd naar je verhalen over het ballet. Wanneer mogen we eens een voorstelling komen bekijken :-) Veel plezier!
BeantwoordenVerwijderenhihi...ik hou je op de hoogte! Voel me wel nog veel de spreekwoordelijke olifant in de porseleinwinkel. Het is wel ontzettend leuk.
BeantwoordenVerwijderen