Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Stem

Afgelopen woensdag heb ik me naar mijn werk gesleurd. Ik was opgestaan met vreselijke keelpijn en hoofdpijn. Gezien het werk dat nog moest gedaan worden, ben ik niet bij de dokter geraakt. Donderdagmorgen voor het werk dan maar eventjes binnen springen.

Ik heb ontstoken stembanden en kreeg verplicht spreekverbod tot zondag. Weten jullie wel wat dit betekent! Ik die geen woord meer mag zeggen...HEEEELP. Bovendien heb ik tekenen van een ernstige burn out.

Dat vond ik persoonlijk minder goed nieuws, dat is mijn ogen altijd al een mietjesziekte geweest. Ik ben geen mietje! Ik heb hiervoor een uitbrander gekregen van de dokter. Hoe lang ga ik die werkstress nog tolereren? Hoelang ga ik het nog blijven ontkennen? Als het aan hem lag dan zal ik verplicht 6 tot 8 weken thuis blijven. Maar gezien mijn koppig karakter en mijn protest horende is hij begonnen met 2 dagen. De stem moet genezen en gaan werken mocht niet.PUNT.

Ik moet zeggen dat ik onder de indruk was van zijn uitbrander. Mijn sporten heeft er voor gezorgd dat ik het al zo lang vol hou maar de situatie kan zo niet langer. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik momenteel zo moe ben dat ik zelfs niet kan sporten. Ik heb dus de afgelopen 2 dagen geslapen, geslapen en gezwegen...tot groot jolijt van mijn gezin.


Reacties

Populaire posts