Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Waterkieken

De pistetrainingen zijn van start gegaan. Het is terug een wekelijkse afspraak op dinsdag. Ik had mijn garmin volledig ingesteld met mijn Trainingcenter, ik was er klaar voor.

Om 19u30 was het rendez-vous aan het poortje van de cafetaria. We waren met 9 moedige zielen. Op welgeteld 1 minuut was ik helemaal doorweekt. Mijn regenjasje blijkt helemaal niet meer de functie te hebben waarvoor het verondersteld is.

De opwarming al bibberend gedaan terwijl de regen met bakken uit de lucht viel. Gelukkig kreeg ik lekker warm na de eerste kilometer lopen. Maar de regen, die wist van geen ophouden. Wat stom, dacht ik bij mezelf, om met zo'n weer toch te willen trainen. Ik geef het tot op de piste. Als het dan nog giet, stop ik er mee.

Iets na 20u zat de opwarming er op en kon ik aan mijn intervalletjes beginnen. Hé, het is zo goed als opgehouden met hard regenen. Goed zo, blij dat ik heb doorgebeten. Lap, daar gaat het volgende mis. Ik heb mijn interval ingesteld op 52min voor 200m in plaats van 52 seconden. Dan maar manueel telkens afduwen.

Mmmm, batterij bijna leeg?! Ik heb hem net uit het stopcontact gehaald met de melding "opladen voltooid: 100%". Potverdekke zeg. Wacht de coach roept iets, even mijn plugs uit mijn oren. "Wat? Ja tuurlijk doe ik mijn 200-en. Oe, dat is niet gans de piste rond? O god, juist ja, dat is 400m! Sorry coach!" Hoe blond kan ik zijn?????

Uiteindelijk heb ik niet meer mijn ritme gevonden. Deze eerste pistetraining heb ik om zeep geholpen. Stom hé. Volgende keer beter. De nodige aanpassingen heb ik ondertussen gedaan in mijn Trainingcenter van Garmin.

De coach had weinig tot geen regen besteld tussen 20u en 21u, en zie, om 21u05 begint het weer keihard te regenen. Dikke duim hoor coach! De cooling down is met zo'n weer eentje op karakter. Toch blij dat ik heb gelopen want het heeft deugd gedaan.

Reacties

Populaire posts