Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Bear Trail - Week 4

Afgelopen weekend bracht ik door met de MTBiekes Lede aan zee. De dagen er voor is het lopen heel goed gegaan. Ik voel me terug op kracht en de benen draaien vlotjes rond. De intentie om toch te lopen dit weekend was er maar zou het ook lukken. Zo'n weekend zijn altijd gevaarlijk, niewaar.

Vrijdag zijn we na het avondeten naar het strand getrokken met enkele flessen van het goddelijk vocht. Buiten het kletsen is er ook getest hoe warm het zeewater eigenlijk wel is rond middernacht. Moet zeggen, dat valt best mee hoor.
Zaterdagmorgen had ik het gezelschap van Liesje. De wind was fris maar het herfstzonnetje verwarmde ons gezicht. Onze speeltuin was dit keer het Zwin. Prachtig om in te rennen. Zien we daar een man die speciaal naar de eerste afgelegen publieke vuilbak gefietst komt. Hij kijkt of we bekenden zijn. Nope, de kust is veilig. Hup de fietstassen open en zijn afval deponeren in die vuilbak. Tja, daar zal het hem op steken in Knokke...
 
Na 11km heb ik Liesje achtergelaten aan de woning en heb ik er nog een 8km bij gelopen. Ik was hierna helemaal positief opgeladen voor de rest van de dag met de madammen.

Zondag ben ik opnieuw het Zwin in gedoken maar dit keer alleen. Jammer is het wel om te moeten zien dat dit natuurreservaat op zondag de vuilbak van les riches is. Ze maken hun zondagse wandeling met hun viervoeter en laten de poep zomaar in het midden van het pad liggen. Ik heb het niet te veel aan mijn hart laten komen en zag het als een extra behendigheidsoefening.
De zandpaden afgewisseld met de paden door het veld waren prachtig en goede oefening voor de trail.

In de namiddag hebben we ons heerlijk laten verwennen in La Reserve met een goede massage, sauna, zwemmeke doen en rust. Ik was totaly zen. Het weekend is afgesloten bij den Italiaan. Wat een fijn en zonnige weekend...bedankt ladies.



Reacties

  1. Hoi Wisken,
    Leuke metamorfose van je blog. Lekker vrolijk met al die kleurtjes. jullie hebben duidelijk genoten van een deugddoend weekend en' t was ook schitterend weer he. En "les riches"... tja, dat is dus dé reden waarom wij niet meer naar Knokke gaan. Eén keer hebben we daar op een terras gezeten naast zo 2 pretmadamen die zaten te kakelen in (slecht) Frans. Toen de gsm van één van d etwee ging viel ze door de mand: even Vlaams als ons. Daar krijg ik dus wat van, van dat chiqué gedoe. Gelukkig hebben jullie het niet aan jullie hart laten komen! Groetjes, Julie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Julie, zo erg was het niet hoor. Dat viel allemaal best mee. En als je met 8 dames op stap bent...hebben daar niet eens zo veel van gemerkt. Enkel tijdens het lopen in het natuurreservaat vielen ze 'door de mand' :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts