Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Trainingsweek 1

Het is lang geleden maar ik heb mijn trainingsweek volledig en zonder problemen afgewerkt.

Vrijdag heb ik nog eens het mountainbikeparcour van Lede voor een stuk afgelopen. Het lag er nogal modderig bij maar de natuur rook heerlijk. Geen konijntjes deze keer maar wel een hele boel naaktslakken en spinnen.


Zaterdag waren er de vriendjes van Manu en Noor die de vakantie kwamen afsluiten met een logeerpartij. In de namiddag heb ik ze goed laten rennen in het park zodat ze 's avonds moe en uitgeteld waren. Om 23u zijn ze komen vragen of ze mochten gaan slapen. Missie geslaagd.

Zondag stond er voor het eerst, sedert lange tijd, terug een echte duurloop op het programma, 16K. Ik ben maar naar het park getrokken omdat ik er enkele versnellingen moest in doen. De ondergrond is er daar toch beter voor geschikt dan de straat. Ik heb me flink aan de opgelegde hartslagzones gehouden al vond ik het bij momenten wel traag lopen. Maar opbouwen hé Wis, opbouwen.

Op het einde was ik niet moe maar wel tevreden. Ik heb me na het stretchen nog eventjes in het natte gras gelegd om te genieten van de zon. Nu ze eens schijnt moeten we er van profiteren niewaar.

Het zit snor. Mijn volledige trainingsweek uitgelopen zonder zuchtjes en pijntjes. Ik begin er terug in te geloven en dat zal de grootste stap vooruit zijn denk ik.

Vanavond ben ik bij de osteopaat gegaan voor mijn knie en linker hiel. Vorig jaar net voor de skivakantie heb ik mijn rechtervoet zwaar verstuikt. Ik heb toen een week in het gips gelegen. Blijkbaar is die enkel onvoldoende mogen herstellen en is stillekes aan vastgelopen. Hierdoor kwam er een torsie in mijn knie en moesten mijn spieren anders gaan werken.

Dat veroorzaakte een ontsteking aan de knie. Om die pijn te verdringen ben ik anders gaan lopen. Meer belasting op mijn linkerbeen. Hierdoor is mijn enkel daar ook beginnen ontsteken met uitstralingspijn naar de hiel. 't Is maar dat het menselijk lichaam toch ongelooflijk in elkaar zit.


In ieder geval, de enkel is nu los. De komende maanden wordt dat nauwlettend opgevolgd maar beterschap zal het moeten geven. Ik hou jullie op de hoogte..

Reacties

Populaire posts