Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Hielspoor

Vandaag bij de sportarts geweest. Looptechnisch ziet er alles goed uit. Ik heb de lichaamsbouw om te lopen. Had er niet eens bij stil gestaan dat dit ook een element kon zijn...
Verder heb ik een iets wat overpronatie van de rechtervoet en hielspoor. De ontsteking van het scheenbeenvlies is volledig weg. Een spuitje in het enkellegament zorgt er voor dat dat ook van de baan is.
Morgen foto's en echo van de hiel laten nemen om te zien hoe diep en hoe erg dat hielspoor is.
We gaan ook een loopanalyse doen in het ziekenhuis om de trainingen te optimaliseren. Maar de belangrijkste raad van de dokter: Het is niet trainen dat je moet, het is genieten. Spelen met de kilometers en zingen!
To be continued...

Reacties

Populaire posts