Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Brokken

't Schoon weer is tijdelijk over. De stralende zon heeft plaats moeten maken voor de regendruppels. De aangename warme temperaturen namen een duik. De pistetraining van gisteren was dus in fris weer.

Vandaag stond er een rustige 8km op het schema. Gisterenavond had ik dus flink mijn uurwerk laten opladen. Toen ik deze zopas wou aandoen, merk ik dat er een scheurtje aan het verbindingsstuk is van de horloge met de armband.

Ja, lap, we hebben brokken. En dit zo net voor de wedstrijd, MERDE!!! Het is nog maar een nieuwe vanaf november. Wat nu?!

Manu is op zijn stepfiets mee gegaan op mijn toerke. Hij heeft in de kouter wel een mega stuik genomen in een tractorsluis. Maar er was niet te veel bloed bij dus geen erg.

Het was vooral leuk zo'n loopje met mijn zoon. Voor herhaling vatbaar zeg ik.

Reacties

Populaire posts