Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

Ergens tussen toen en nu

Hier zit ik dan. In de Franse Alpen. Met een kop koffie, een Australische Labradoodle en een border collie aan mijn voeten en een uitzicht waar een mens verdorie stil van wordt. En geloof me, dat laatste gebeurt bij mij niet zo heel vaak. Het is 2 november 2026. Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag wekenlang in een bergdorpje zou wonen, van hieruit zou werken, uren door de bergen zou trekken en ondertussen serieus zou overwegen om mijn hele leven nog eens overhoop te gooien, dan had ik waarschijnlijk geantwoord: ‘Awel ja, waarom eigenlijk niet?’ Want dat is misschien nog het grappigste van dit hele verhaal. Ik ben helemaal niet zo hard veranderd als je zou denken. Mijn leven daarentegen...Amai nog niet. Maar eerst even iets rechtzetten. Voor wie hier vroeger regelmatig kwam piepen: ja, ik leef nog. Meer dan ooit zelfs! Mijn loopschoenen zijn ondertussen ingeruild voor stevige bergschoenen, mijn sportieve uitdagingen hebben plaatsgemaakt voor andere avonturen e...

Sven Nys en Kevin Pauwels

Wat een zondag, wat een zondag.

Vooreerst heb ik 's morgens een goede 20K gelopen. De zon scheen, het was niet te warm en het park was vol leven. Samen met Lis en Tijl al tetterend was de eerste 8K snel voorbij. Lis is dan gestopt want zij loopt nu zondag haar Leiemarathon. Ge gaat dat goed doen Lis!

Tijl heeft me dan nog gezelschap gehouden tot 16K. De laatste 4K heb ik dan op mijn eentje gedaan maar zonder problemen. Ik ben er zo klaar voor om terug op te bouwen naar de lange duurtrainingen. Ik heb genoten van de training en mijn batterijen waren volledig opgeladen.

Ik was wat bang van de knie en de achillespezen, tenslotte was het mijn eerste twintiger sinds enkele maanden. Het was een onnodige vrees. Ik voelde wel aan mijn spieren dat ze moeten werken hebben maar ik had nergens last van. Ook niet de day after. Alle mankementen zijn van de baan. Nogmaals dank aan den osteopaat.

In de namiddag zijn de kids en ik samen met Liesje en Sofie en haar boys naar Erpe-Mere gefietst richting Steenbergcross. Manu had zijn truitje van Landbouwkrediet mee om te laten handtekenen. In de laatste 300m rijdt Sven Nys (den besten) toch wel niet lek zeker. Hierdoor heeft Kevin Pauwels gewonnen. We hadden het liever anders gezien maar het is nu zo.

De kinderen zijn dan op handtekeningenjacht gegaan. Toen dat Manu met zijn truitje van Sven Nys bij Niels Albert kwam zei hij: 'Ja vriend, je staat hier wel met het verkeerde truitje hé!'. Super grappig. Ze hebben van alle groten hun kriebel ontvangen. Maar het fijnste was met zijn allen op de foto met Meneer Nys, met dank aan Sofie. 

Met een prachtige namiddag achter de rug en een lekkere, vette hamburger achter de kiezen, zijn we huiswaarts gefietst.


Sven Nys en zijn trouwste fans


Reacties

Populaire posts